Donateur worden

 

 

Molens zijn zowel cultureel- als industrieel erfgoed. Wilt u meehelpen om ons nationale erfgoed te behouden? Word dan Donateur van Stichting Molen Vogelzicht.

U kunt een donatie overmaken naar rekeningnummer NL64 RABO 0322 6534 95
t.n.v. Stichting Molen Vogelzicht, onder vermelding van "Donatie".

 

Wilt u 2x per jaar onze nieuwsbrief ontvangen, vermeld dan ook uw emailadres. 
 

Wilt u meer informatie of wilt u reageren, mail dan naar info@molenvogelzicht.nl

Er is veel te zien, in en rond de molen 

het aandrijfwerk in de molen

de ruw-oliemotor in de maalderij

 

de molen in het mooie polderlandschap

.... en nog veel meer!

 Donateurs aan het woord

Molen Vogelzicht in Kuitaart, prachtig gelegen in het Zeeuwse landschap, nabij de Grote- en de Kleine Vogel én ook nog eens goed zichtbaar vanaf de weg. Zo kan iedere passant ervan genieten. Daarnaast kan de molen op afspraak bezocht worden. Een aanrader: er is nog goed te zien hoe er vroeger mee werd gewerkt! Daarnaast draait de molen meermaals per week en is de molen van vrijdag t.e.m. zondag prachtig verlicht in de avonduren. Het blijft een mooi zicht. Daarom steunen wij graag molen Vogelzicht.

    

Fam. Verhaegen-de Regt, Zaamslag

Ik ben donateur geworden omdat ik van jongsaf aan geïnteresseerd ben in techniek. Toen ik eens de molen van Kuitaart bezocht zag ik daar meteen de veranderingen in de aanderijftechniek door de jaren heen. Vanaf 1865 werd het koren gemalen door middel van windkracht. Later kon door het plaatsen van een dieselmotor ook tijdens windstille periodes gemalen worden. Weer een periode later kon voor het malen gebruik gemaakt worden van een elektromotor. Het mooie van dit molencomplex is dat daar alle krachtinstrumenten nog aanwezig zijn. Zelfs het smalspoor om het graan te transporteren, ligt er nog.

 

    Coen Leich, Philippine

Column

door Arnold van Leemput, Lamswaarde

 

Veranderende wind

 

Vroeger was het maalbedrijf een sociaal middelpunt in de samenleving en van levensbelang voor de betrokken leefgemeenschap. De boeren brachten graan naar de molen. Mulder Wies maalde met de molen of, met weinig wind, in de maalderij, waar een elektromotor de maalstenen aandrijft. Nadien werd met paard en molenkar het meel rondgebracht naar bakkers. Echter ook wekelijks in de nabije dorpen bij de mensen thuis. Veel huisvrouwen bakten toen zelf hun brood en het aangeleverde gemengd graan was voer voor hun kippen en varkens. Langzaam, stap voor stap, is dit ambacht overgegaan naar grote bedrijven. Er was geen plaats meer voor een molenbedrijf.

 

Tijden zijn veranderd. De molen en de maalderij zijn prachtig gerestaureerd. Hun functie is meer educatief geworden, daarbij wordt er veel met de molen gedraaid en is deze te bezichtigen. Zo kun je de traditie blijven vertellen en de afhankelijkheid van steeds veranderende wind laten zien. Vele omwonenden zien hem als levend monument en een baken in het polderlandschap.

 

Wat de toekomst gaat brengen weten we niet. Onderhoud en instandhouding zijn belangrijk. De molen en de maalderij staan zo altijd klaar om opnieuw als sociaal middelpunt hun nut te bewijzen. Ik hoop dat velen zich verbonden blijven voelen met Molen Vogelzicht, zodat we er als leefgemeenschap nog lang van mogen genieten.

Pentekening van het molencomplex

Joos van Leemput, 1947